Parotid Gland Tumors

We offer surgical treatment for salivary gland tumors under general anesthesia. This is a fascinating field of head and neck surgery that demands a high degree of precision. During the procedure, we work in close proximity to the facial nerve, which controls the movement of facial muscles. It is essential that the nerve fibers remain intact, while the success of the operation simultaneously requires the complete removal of the tumor. Because the anatomical positioning of the facial nerve branches varies significantly, and tumors can occur in different parts of the salivary glands, every operation is unique and requires an individualized approach to the patient. Tumors may affect the parotid glands (glandulae parotideae), the submandibular glands (glandulae submandibulares), or the minor salivary glands located within the oral cavity. The specific type of tumor and its degree of malignancy depend on its location.

Types of parotid malignances

Benign tumors are the most common malignances of the parotid gland. The most frequent type is the mixed tumor, or pleomorphic adenoma (tumor mixtus), which occurs primarily in women over the age of 50. The second most common is the Warthin tumor (papillary cystadenoma lymphomatosum, tumor Warthini), which typically appears in men over the age of 60. Note that this tumor is frequently bilateral.

Malignant neoplasms - adenoid cystic carcinoma, adenocarcinoma, and squamous cell carcinoma - of the parotid gland are significantly less common. The primary treatment for parotid gland tumors is surgery, which involves removing the tumor along with the salivary gland itself. Parotidectomy—the surgical removal of the parotid gland together with the tumor—yields the best outcomes. In select cases, other treatment methods may be employed, though much less frequently. The surgical technique used allows for a relatively cosmetic scar that is barely noticeable after the procedure. Potential complications include paralysis of branches of the facial nerve, which typically resolves within a few days to several weeks; in some cases, rehabilitation and specific movement exercises may be required. Following a parotidectomy, patients may also experience temporary or permanent sensory disturbances in the area of ​​the scar. There is no need to be concerned about a reduction in saliva production following the removal of a parotid gland (this does not apply to patients with Sjögren's syndrome). The oral cavity and neck contain numerous other glands that will easily compensate for the decrease in saliva after the surgery. The operation must be performed under general anesthesia in a hospital.

Postoperative recommendations include:

• cleaning the wound and maintaining its hygiene;
•  removing stitches at the scheduled time;
•  avoiding spicy, acidic, and salty foods for approximately one month after the surgery;
•  having the wound checked after about a week or ten days.

Submandibular Gland Tumor

In this location, a benign mixed tumor is also the most common. However, malignant tumors—carcinomas—occur significantly more frequently here than in the parotid gland. Tumors of the submandibular gland are primarily treated surgically under general anesthesia. The resulting scar is barely noticeable, as it can be concealed within the natural skin folds of the neck. Potential complications include, most notably, temporary or permanent damage to branches of the facial nerve. Very rarely, injury to the hypoglossal nerve may occur, leading to impaired tongue mobility.

Postoperative recommendations include:

• cleaning the wound and maintaining proper hygiene;
•  having stitches removed at the scheduled time;
•  a follow-up examination of the wound after approximately ten days.

Tumors of the minor salivary glands in the oral cavity, palatal tumors

Small tumors appearing on the palate or cheek originate from minor salivary glands located just beneath the oral mucosa. While these may be cysts or fibromas, unfortunately, malignant tumors are the most common finding in these areas. The treatment of choice is the surgical removal of the tumor. This procedure carries a significant risk of creating an opening between the oral and nasal cavities—a complication that is very often unavoidable. Closing such an opening is challenging and can be performed either at the time of tumor removal or after the primary treatment has been completed. Following the surgical removal of a malignant tumor, radiotherapy is usually necessary. Postoperative recommendations are determined on an individual basis, depending on the type of surgery performed and the location of the tumor.

Guz ślinianki

Guz przyusznicy

Oferujemy leczenie operacyjne guzów ślinianek w znieczuleniu ogólnym. Jest to fascynująca i wymagająca precyzji dziedzina chirurgii głowy i szyi. Podczas całego zabiegu chirurg ma styczność z nerwem twarzowym, który odpowiada za ruchy mięśni twarzy. Włókna nerwowe muszą pozostać nienaruszone, a jednocześnie powodzenie operacji wymaga całkowitego usunięcia guza. Położenie gałązek nerwu twarzowego wykazuje dużą zmienność anatomiczną, a guzy ślinianek mogą znajdować się w różnych częściach gruczołu. Dlatego każda operacja jest inna i wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta.

Guzy mogą dotyczyć ślinianek przyusznych (glandulae parotideae), podżuchwowych (glandulae submandibulares) lub drobnych gruczołów ślinowych jamy ustnej (glandulae palatinae, glandulae buccales). Rodzaje guzów i ich stopień złośliwości zależą od lokalizacji.

Guz ślinianki przyusznej

W obrębie tego największego gruczołu ślinowego głowy i szyi najczęściej występują guzy łagodne. Najczęstszym z nich jest guz mieszany, czyli gruczolak wielopostaciowy (tumor mixtus), występujący głównie u kobiet po 50. roku życia. Drugim pod względem częstości jest guz Warthina (gruczolakotorbielak limfatyczny, tumor Warthini), występujący zwykle u mężczyzn po 60. roku życia. Uwaga: guz ten często występuje obustronnie. Nowotwory złośliwe ślinianki przyusznej występują zdecydowanie rzadziej. Należą do nich m.in. rak gruczołowo-torbielowaty (adenoid cystic carcinoma), gruczolakorak (adenocarcinoma) i rak płaskonabłonkowy (carcinoma planoepitheliale). Podstawową metodą leczenia guzów ślinianki przyusznej jest operacja polegająca na usunięciu guza wraz ze ślinianką. Parotidektomia, czyli operacyjne usunięcie ślinianki przyusznej wraz z guzem, daje najlepsze rezultaty. W wybranych sytuacjach stosuje się inne metody leczenia, ale znacznie rzadziej. Technika operacyjna pozwala uzyskać dość kosmetyczną, słabo widoczną po zabiegu bliznę. Do możliwych powikłań należy porażenie gałązek nerwu twarzowego, które zwykle ustępuje po kilkunastu dniach lub kilku tygodniach. Niekiedy konieczna jest rehabilitacja i wykonywanie ćwiczeń ruchowych. Po parotidektomii mogą również wystąpić okresowe lub trwałe zaburzenia czucia w okolicy blizny. Nie należy obawiać się zmniejszenia ilości wydzielanej śliny po usunięciu ślinianki przyusznej (nie dotyczy to chorych z zespołem Sjögrena). W jamie ustnej i na szyi znajduje się wiele innych gruczołów, które z łatwością zrekompensują zmniejszenie ilości śliny po operacji.Operację należy wykonać w znieczuleniu ogólnym, w warunkach szpitalnych.

Zalecenia pooperacyjne obejmują:

• przemywanie rany i dbanie o jej higienę,
• usunięcie szwów w wyznaczonym terminie,
• niespożywanie ostrych, kwaśnych i
• słonych pokarmów przez około miesiąc po operacji,
• kontrolę rany po około tygodniu lub dziesięciu dniach.

Guz ślinianki podżuchwowej

W tej lokalizacji również najczęściej występuje łagodny guz mieszany. Guzy złośliwe, czyli raki, są jednak znacznie częstsze niż w przypadku ślinianki przyusznej. Guzy ślinianki podżuchwowej leczy się przede wszystkim operacyjnie, w znieczuleniu ogólnym. Blizna po zabiegu jest słabo widoczna, ponieważ można ją ukryć w naturalnych fałdach skóry szyi. Do możliwych powikłań należy przede wszystkim przejściowe lub trwałe uszkodzenie gałązek nerwu twarzowego. Niezwykle rzadko może dojść do uszkodzenia nerwu podjęzykowego i zaburzeń ruchomości języka.

Zalecenia pooperacyjne obejmują:

• przemywanie rany i dbanie o jej higienę,
• usunięcie szwów w wyznaczonym terminie,
• kontrolę rany po około tygodniu lub dziesięciu dniach.

Guzy drobnych gruczołów ślinowych jamy ustnej, guz podniebienia

Niewielkie guzy występujące na podniebieniu lub policzku w zdecydowanej większości pochodzą z drobnych ślinianek położonych tuż pod błoną śluzową jamy ustnej. Mogą to być torbiele lub włókniaki, ale niestety najczęściej występują w tych miejscach nowotwory złośliwe. Leczeniem z wyboru jest operacyjne usunięcie guza. Zabieg wiąże się ze znacznym ryzykiem powstania otworu między jamą ustną a nosem, którego bardzo często nie da się uniknąć. Zamknięcie takiego otworu jest trudne i może być wykonane jednocześnie z usunięciem guza lub po zakończeniu leczenia. Po operacyjnym usunięciu nowotworu zwykle konieczna jest radioterapia. Zalecenia pooperacyjne ustala się indywidualnie, w zależności od rodzaju operacji i lokalizacji guza.

Rejestracja telefoniczna: +48 602 30 30 20 

E-mail: recepcja@drrysz.pl